Asystenci malują papier.Ja go tnę.

Każdy projekt dostaje krótki brief w repozytorium, w plikach, które agenci czytają przed startem: AGENTS.md z zasadami i plik z tokenami projektu.

Codex i Antigravity czytają AGENTS.md, więc żadne z nich nie zaczyna od pustej kartki i nie wypełnia jej przeciętną stroną z internetu.

Ryciny Atlasu zaczęły się od rysunków zrobionych ręcznie w Photoshopie, a modele generatywne pracowały wyłącznie na ich podstawie.

Model dobrze robi warianty, ale nie wie, który z nich jest właściwy.

W Antigravity najpierw proszę o plan i nanoszę na niego uwagi tak, jak na próbny wydruk layoutu. Kod powstaje dopiero po uzgodnieniu planu.

W Codexie agent pyta o zgodę, zanim zmieni cokolwiek poza projektem.

Agenci robią zrzuty ekranu w szerokości telefonu i komputera, w jasnym i ciemnym motywie. Komentuję je: Antigravity pozwala zaznaczyć fragment zrzutu, a przeglądarka wbudowana w Codexa pozwala opisać samą stronę.

Każdy komentarz staje się briefem następnej rundy.

Papiery Matisse’a do dziś mają dziurki po szpilkach, bo przesuwał kształty, aż leżały dobrze. Do każdego projektu prowadzę dziennik decyzji: co się zmieniło i dlaczego.

Atlas przeszedł 44 rundy przed premierą, a w dzienniku wciąż widać, skąd wzięła się każda zmiana.